அத்தியாயம் 9:
ஸ்டீபனும் அவனது ஆட்களும் ஜெயிலுக்குப் போன பிறகு, ‘ராயல் குரூப் ஆஃப் கம்பெனீஸ்’ கம்பெனியில் பச்சையின் கெத்தே தனி லெவலுக்கு உயர்ந்திருந்தது.
இப்போது அவன் சாதாரண கிளீனரோ, மெயின் கேட் செக்யூரிட்டியோ அல்ல… டயானாவின் அதிகாரப்பூர்வ பர்சனல் பாடிகார்ட் (Personal Bodyguard)!
கருப்பு நிற கோட்-சூட் அணிந்து, காதில் ப்ளூடூத் மாட்டி, கையில் அதே கூகுள் டிரான்ஸ்லேட்டர் போனுடன் டயானாவின் பின்னாலேயே கம்பீரமாக உலா வந்தான் பச்சை.
ஹெச்.ஆர் சுந்தரம் இப்போது பச்சையைப் பார்த்தாலே சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து கும்பிடாத குறையாக, “வாங்க பச்சையப்ப சார்… காபி சாப்பிடறீங்களா சார்?” என்று பயபக்தியோடு உபசரித்தார்.
அன்று மதியம், டயானாவின் பிரம்மாண்டமான ஏசி அறையில்…
டயானா தன் லேப்டாப்பில் ஏதோ வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்க, பச்சை மேஜையின் ஓரத்தில் கூலிங் கிளாஸை மாட்டிக்கொண்டு காலின் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருந்தான்.
டயானா அவனை நிமிர்ந்து பார்த்து, “பச்சை! வாட் ஆர் யு டூயிங்?! திஸ் ஈஸ் மை ஆபீஸ் ரூம், சீட் ப்ராபர்லி!” என்று பொய் கோபத்துடன் சொன்னாள். (தமிழ் அர்த்தம்: பச்சை! என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?! இது என் ஆபீஸ் ரூம், ஒழுங்கா உட்காரு!)
பச்சை மீசையை முறுக்கிக்கொண்டு, “டயானா செல்லம்! பாடிகார்ட்னா முதலாளி பக்கத்துலதானே இருக்கணும்? அதுவும் இல்லாம, அடுத்த மூணு நாளைக்கு நான் ஆபீஸுக்கு வர மாட்டேன்டி!” என்றான்.
டயானா புருவத்தை உயர்த்தி, “வாட்?! ஆபீஸுக்கு வர மாட்டியா? ஒய்?!” என்று கேட்டாள். (தமிழ் அர்த்தம்: என்ன?! ஆபீஸுக்கு வர மாட்டியா? ஏன்?!)
பச்சை தன் போனை எடுத்து கூகுள் டிரான்ஸ்லேட்டரில் பேசினான்:
ஆப் வழக்கம்போல அலறியது:
(ஆப் மொழிபெயர்த்த விபரீதமான தமிழ் அர்த்தம்: டயானா! என் கிராமமான மதுராந்தகத்தில், மாட்டுச் சண்டையும் மாட்டு வண்டி ஓடும் பந்தயமும் நடக்கிறது! இந்த பச்சை மனிதன் இல்லாமல் பந்தயம் ஓடாது. அதனால் நான் கிராமத்திற்குப் பறக்கிறேன்!)
டயானா யோசித்தாள். இதுவரை தன் வாழ்க்கையில் லண்டன், நியூயார்க், சிங்கப்பூர் என கார்ப்பரேட் நகரங்களை மட்டுமே பார்த்த அவளுக்கு, இந்திய கிராமத்துத் திருவிழா எப்படி இருக்கும் என்ற ஆர்வம் எழுந்தது.
அதுமட்டுமில்லாமல், பச்சையைப் பிரிய அவளது மனதிற்குள் ஏதோ ஒரு யோசனையும் இருந்தது.
டயானா லேப்டாப்பை மூடிவிட்டு, “பச்சை… ஐ ஆம் ஆல்சோ கமிங் வித் யு டு யுவர் வில்லேஜ்!” என்று சர்ப்ரைஸாகச் சொன்னாள்! (தமிழ் அர்த்தம்: பச்சை… நானும் உன் கூடவே உன் கிராமத்திற்கு வர்றேன்!)
பச்சை அதிர்ச்சியில், “வாட்?! நீயாடி?! ஏசி இல்லாம, கார்ப்பரேட் கார் இல்லாம என் கிராமத்துக்கு வர்றியா?!” என்று கேட்டான்.
“யெஸ்! ஐ வான்ட் டு சீ யுவர் வில்லேஜ் அண்ட் திஸ் புல்லக் கார்ட் ரேஸ்!” என்று டயானா பிடிவாதமாகச் சொன்னாள். (தமிழ் அர்த்தம்: ஆமாம்! நான் உன் கிராமத்தையும் இந்த மாட்டு வண்டி பந்தயத்தையும் பார்க்க விரும்புகிறேன்!)
அடுத்த நாள் காலை 10 மணி. மதுராந்தகம் கிராமமே திருவிழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது.
கிராமத்து மண் பாதையில், டயானாவின் சிவப்பு நிற ஆடம்பர கார் வந்து நின்றது!
காரை விட்டு இறங்கிய டயானா, தன் கார்ப்பரேட் உடைகளைத் தவிர்த்து, ஒரு அழகான மஞ்சள் நிறப் பட்டுப் புடவை அணிந்து தேவலோகப் பெண் போல் ஜொலித்தாள்!
கிராமத்து மக்கள் அனைவரும், “அடடே! நம்ம பச்சையப்பனுக்காடா இந்த ஃபாரின் மேடம் பொண்ணு வந்துருக்கு?!” என்று வாயைப் பிளந்து பார்த்தார்கள்.
பச்சையின் வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும், பச்சையின் தாய் கிழவி ஓடிவந்து டயானாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள்.
“வாம்மா கண்ணு! என் மகன் சென்னைக்குப் போய் ஏதோ பெரிய இடத்துல வேலை பார்க்குறேன்னு சொன்னான்… உன்னைப் பார்த்தா மகாலட்சுமி மாதிரியே இருக்கடி!” என்று பாசத்தோடு டயானாவின் நெற்றியில் திருநீறு பூசிவிட்டாள்.
டயானாவுக்கு அந்த கிராமத்து மனிதர்களின் தூய்மையான அன்பு நெகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது.
அப்போது, பச்சையின் நண்பன் வடிவேலு வேஷ்டியை மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு ஓடிவந்தான்.
“டேய் பச்சை! ஆபத்துடா! நம்ம பக்கத்து ஊர் ரவுடி ‘கொம்பன் வீரா’ வந்துட்டான்டா! அவன் போன வருஷம் மாட்டு வண்டி பந்தயத்துல ஜெயிச்சவன். இன்னைக்கு உன்னோட காரையும், கம்பெனி மேடத்தையும் பார்த்து கிண்டல் பண்றான்டா!”
பச்சையின் கண்கள் சிவந்தன. “என்னடா சொன்னான்?!”
கிராமத்து மைதானத்தில்…
‘கொம்பன் வீரா’ என்பவன் தன் பெரிய மாட்டு வண்டியில் அமர்ந்து, தன் மீசையை முறுக்கிக்கொண்டு நின்றிருந்தான்.
டயானாவைப் பார்த்த வீரா, “ஏய் பச்சையப்பா! என்னடா ஆபீஸ் மேடத்தைக் கூட்டிட்டு வந்து பெருமை பேசுற? தைரியம் இருந்தா இன்னைக்கு மாட்டு வண்டி பந்தயத்துல என்னை ஜெயிச்சுக் காட்டுடா! தோத்துட்டா இந்த மேடம் உனக்குச் சொந்தமில்லை, என் கம்பெனிக்கு வேலைக்கு வரணும்!” என்று சவாலிட்டான்.
டயானா கோபத்தில், “ஹேய்! வாட் யு ஆர் டாக்கிங்?!” என்று கத்தினாள். (தமிழ் அர்த்தம்: ஏய்! என்ன பேசிக்கிட்டு இருக்க?!)
பச்சை வேஷ்டியைத் தூக்கி மடித்துக் கட்டி, தன் சிவப்புத் துணியைத் தலையில் கட்டிக்கொண்டு களத்தில் இறங்கினான்!
“டேய் வீரா! என் ஆளைப் பத்திப் பேச உனக்கு என்னடா தகுதி இருக்கு? வாடா… இன்னைக்கு ரேஸ்ல யார் ஜெயிக்கிறாங்கனு பார்த்துடலாம்!”
பச்சை தன் காளை மாடுகளை வண்டியில் பூட்டி, கையில் சாட்டையை எடுத்தான்.
பந்தயம் தொடங்கப் போகிறது! டயானா இதயத் துடிப்புடன் பச்சையைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்!
