அத்தியாயம் ஒன்று :
சென்னை நகரின் மிக முக்கிய வணிகப் பகுதியில் பிரம்மாண்டமாக வீற்றிருந்தது ‘ராயல் குரூப் ஆஃப் கம்பெனீஸ்’ தலைமை அலுவலகம். ஏசி காற்று சில்லென்று வீச, பளிங்குத் தரைகள் கண்ணாடியைப் போலப் பளபளத்துக்கொண்டிருந்தன.
அந்தப் பளிங்குத் தரையின் பளபளப்பிற்கு முழு முதற்காரணம்—நம்ம பச்சையப்பன்!
கையில் ஒரு பிளாஸ்டிக் பக்கெட், அதில் நுரை தள்ளும் சோப்பு நீர், கக்கத்தில் ஒரு பெரிய துடைப்பம் (Wiper). கம்பெனியின் ஐந்தாவது மாடியில் டைல்ஸ் துடைக்கும் வேலையைத் தீவிரமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் பச்சை.
பார்ப்பதற்கு ஏதோ போர் முனையில் நிற்கும் வீரன் போல, தலையில் ஒரு சிவப்புத் துணியைக் கட்டிக்கொண்டு, தரையில் இருந்த ஒரு சிறிய அழுக்குக் கரையைத் தேய் தேயென்று தேய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
“டேய் பச்சை! டேய் லூசுப் பயலே!” என்று கத்திக்கொண்டே ஓடிவந்தான் அவனது நண்பனும், அதே கம்பெனியின் டீ பாயுமான வடிவேலு.
பச்சை தன் கையில் இருந்த துடைப்பத்தைக் கீழே வைக்காமல், கம்பீரமாகத் திரும்பிப் பார்த்தான்.
“என்னடா வடிவேலு? ஒரு மேலதிகாரி தன் கடமையைச் செஞ்சுட்டு இருக்கும்போது இப்படி கத்திட்டு வர்ற? என்ன விஷயம்?”
“மேலதிகாரியா? டேய்! நீ பண்ணிட்டு இருக்கிறது டைல்ஸ் துடைக்கிற வேலைடா! அதை விடு… கீழ போர்டு ரூம்ல என்ன நடக்குது தெரியுமா? நம்ம கம்பெனியோட புது ஓனர்… அமெரிக்கால இருந்து லேண்ட் ஆகியிருக்காங்கடா!”
“ஓனரா? அந்த கிழவன் துரைசாமிதானே ஓனரு? அவன் என்ன புதுசா லேண்ட் ஆகுறான்?”
“அட கிழவன் இல்லடா! துரைசாமியோட பொண்ணு… பரம்பரை ஃபாரின் காரி… மேடம் டயானா! சும்மா தேவதையாட்டம் இருக்காடா. இன்னைக்குதான் கம்பெனிப் பொறுப்பை ஏத்துக்க வர்றா. இப்போதான் கார்ல இருந்து இறங்கி லிஃப்ட் பக்கமா வந்துட்டு இருக்கா!”
வடிவேலு சொல்லி முடிப்பதற்குள், லிஃப்ட்டின் மணிச் சத்தம் கேட்டது. ‘டிங்!’
லிஃப்ட் கதவுகள் மெதுவாகத் திறக்க, அதிலிருந்து அடியெடுத்து வைத்தாள் டயானா!
உயரமான உடலமைப்பு, தங்க நிறத்தில் ஜொலிக்கும் கூந்தல், கூர்மையான நீல நிறக் கண்கள், கால்களில் ‘டக் டக்’ என்று சத்தமிடும் உயர்தர ஹை ஹீல்ஸ் காலணிகள். ஒரு கையில் நவீன ரக ஆப்பிள் ஐபோன், மறு கையில் விலையுயர்ந்த பிராண்டட் ஹேண்ட் பேக்.
அவள் நடந்து வரும் அழகைப் பார்த்த நொடியில், பச்சையின் கையில் இருந்த துடைப்பம் ‘டப்’பென்று கீழே விழுந்தது. சோப்பு நீர்ப் பக்கெட் லேசாகச் சாய்ந்து தண்ணீரைக் கொட்டியது. ஆனால், பச்சையின் கண்கள் அதை எதையுமே கவனிக்கவில்லை. அவனது பார்வை டயானாவின் மீது மட்டுமே நிலைத்திருந்தது.
அவனது இதயத்திற்குள் ‘ஜில் ஜில்’ என்று ஆயிரம் மணிகள் ஒரே நேரத்தில் ஒலித்தன. வாயைப் பிளந்தபடியே அவளையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றான்.
“டேய் பச்சை… வாய மூடுடா, ஈ மொய்க்கப் போகுது!” என்று வடிவேலு அவனது தோளைத் தட்டினான்.
பச்சை வடிவேலுவின் கையைத் தட்டிவிட்டு, தன் நெஞ்சில் கை வைத்துக்கொண்டான்.
“வடிவேலு…”
“என்னடா?”
“எனக்கு ஒரு விஷயம் தெளிவா புரிஞ்சிடுச்சுடா…”
“என்னடா புரிஞ்சது?”
“இந்த கம்பெனிக்கு நான் டைல்ஸ் துடைக்க வரலடா… இந்த தேவதைக்குப் புருஷனாகத்தான் வந்திருக்கேன்! இவதான்டா உன் அண்ணி! பச்சை மனசு வச்சா, இந்த பச்சையப்பனுக்கு இந்த டயானாதான் பொண்டாட்டி!”
வடிவேலு அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனான்.
“டேய்! லூசு மாதிரி பேசாதடா! அவ யாரு? பில்லியன் டாலர் கம்பெனியோட வாரிசு! ஃபாரின் காரி! அவளுக்கு தமிழ்ல ‘அ’ கூட தெரியாது. நீ யாரு? மாசம் பதினஞ்சாயிரம் சம்பளத்துக்கு டைல்ஸ் துடைக்கிற எடுபிடி! உனக்கு இங்கிலீஷ்ல ‘எஸ்’, ‘நோ’ தவிர எதுவும் தெரியாது. இதுல கல்யாணம் ஒரு கேடா?”
பச்சை தன் மீசையை லேசாக முறுக்கிவிட்டுக் கொண்டான். அவனது கண்கள் கொடூரமாக, அதே சமயம் ஒரு நக்கல் புன்னகையோடு மின்னினான்.
“டேய் வடிவேலு… பச்சை மனசு வச்சா சட்டத்தையும் மதிப்பேன், தர்மத்தையும் மதிப்பேன். ஆனா எனக்கு ஒரு பொண்ணைப் பிடிச்சுட்டா… உலகத்துல இருக்குற எந்த விதியையும் உடைப்பேன்டா! அவளுக்கு தமிழ் தெரியலன்னா என்ன? எனக்கு இங்கிலீஷ் தெரியலன்னா என்ன? அன்புக்கு மொழி முக்கியமில்லைடா… அராஜகம் முக்கியம்!”
“அராஜகமா? டேய்… என்னடா பண்ணப் போற?”
“இருடா… முதல்ல அந்த அண்ணி கிட்ட போய் ஒரு ‘ஹாய்’ சொல்லிட்டு வர்றேன்!”
பச்சை தன் சட்டையைச் சரிசெய்துகொண்டு, கம்பீரமாக டயானாவை நோக்கி நடை போட்டான். டயானா தன் மேனேஜர்களுடன் தீவிரமாக ஆங்கிலத்தில் உரையாடிக்கொண்டே நடந்து வந்துகொண்டிருந்தாள்.
“Yes, we need to restructure the entire financial department by this evening…” என்று டயானா பேசிக்கொண்டிருக்க, குறுக்கே போய் கம்பீரமாக நின்றான் பச்சை!
டயானா திடீரென தனக்கு முன்னால் ஒருவன் வந்து நிற்பதைப் பார்த்து நடைபாதையை நிறுத்தினாள். அவனது கையில் துடைப்பம், தலையில் சிவப்புத் துணி.
டயானா புருவத்தை உயர்த்தி, “Excuse me?” என்றாள்.
பச்சை தன் முகத்தை மிக அமைதியாக, ஒரு மாஸ் ஹீரோ போல வைத்துக்கொண்டு, தன் வழக்கமான கொச்சைத் தமிழில் பேசினான்:
“ஹாய் மேடம்! என் பேரு பச்சையப்பன். சுருக்கமா பச்சைனு கூப்பிடுவாங்க. உன்னைப் பார்த்த உடனே என் மனசுக்குள்ள ஏதோ பண்ணுது. நீ ரொம்ப அழகா இருக்கடி! ஒழுங்கா என் கூட சாயங்காலம் ஒரு டீ குடிக்க வர்றேனு ஒத்துக்கோ… இல்லைனா உன்னைத் தூக்கிட்டுப் போய் கல்யாணம் பண்ணிடுவேன்!”
டயானாவுக்கு அவன் பேசிய தமிழ் வார்த்தைகளில் ஒரு எழுத்து கூட புரியவில்லை. ஆனால், அவன் நடந்து கொண்ட விதம், அவன் பார்த்த பார்வை, அவனது கை அசைவுகள் எல்லாமே ஏதோ அச்சுறுத்துவது போல இருந்தன.
டயானா தன் பக்கத்தில் நின்ற மேனேஜரைப் பார்த்து, ஆங்கிலத்தில் கோபமாகக் கேட்டாள்:
“Who is this guy? What is he blabbering?” (யார் இவன்? என்ன உளறிக் கொண்டிருக்கிறான்?)
மேனேஜர் பயந்துபோய், “மேடம்… இவன் நம்ம கம்பெனியோட கிளீனிங் ஸ்டாஃப். ஏதோ லூசு மாதிரி பேசுறான் மேடம். பச்சை! தள்ளிப்போடா!” என்று கத்தினான்.
பச்சை மேனேஜரைப் பார்த்து, “யோவ் கிழவா! குறுக்க பேசாத… நான் என் ஆளு கிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன்!” என்று தமிழில் அதட்டிவிட்டு, மீண்டும் டயானாவைப் பார்த்தான்.
இவனுக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது என்பதால், தன் போனை எடுத்தான். அதில் ‘கூகுள் டிரான்ஸ்லேட்டர்’ (Google Translator) ஆப்பை ஓபன் செய்தான்.
“இருடி தங்கமே… உன்கிட்ட என் காதலை இங்கிலீஷ்ல சொல்றேன்!” என்று சொல்லிவிட்டு, மைக்கை ஆன் செய்து தமிழில் பேசினான்:
பச்சை பேசிய தமிழ்: “ஏய் கட்டழகி! உன் மேல எனக்குக் கண்ணு விழுந்துடுச்சு. ஒழுங்கா என் கூட காபி குடிக்க வந்துடு, இல்லைனா உன்னைத் தூக்கிட்டு போயிடுவேன்!”
போன் அதை உடனடியாக ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து, ஸ்பீக்கரில் சத்தமாகக் கத்தியது:
Google Voice Output: “Hey eyes fell on you! I will carry you like a dirty luggage to drink coffee!” (ஏய் உன் மீது கண்கள் விழுந்துவிட்டன! காபி குடிப்பதற்காக உன்னை ஒரு அழுக்கு மூட்டையைப் போலத் தூக்கிச் செல்வேன்!)
இதைக்கேட்ட டயானா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள்! சுற்றியிருந்த ஃபாரின் மேனேஜர்கள் அனைவரும் வாயைப் பிளந்தார்கள்.
டயானாவுக்குக் கோபம் தலைக்கேறியது. அவன் தன்னை மிரட்டுகிறான் என்று நினைத்து, அவனைக் அருவருப்பாகப் பார்த்து, “You crazy, illiterate bloody sweeper! Get out of my sight!” என்று கத்தினாள்.
பச்சைக்கு அவள் சொன்னதில் “Sweeper” என்ற வார்த்தை மட்டும் லேசாகப் புரிந்தது. ஆனால், அவள் கோபத்தில் கத்துவதை அவள் காதலின் தீவிரமாக எடுத்துக்கொண்டான்!
பச்சை ஒரு வசீகரமான புன்னகையை உதிர்த்து, “தேங்க் யூ மேடம்! லவ் யூ டூ! ஐ கிவ் யூ கிஸ்!” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளுக்கு ஒரு ‘ஃப்ளையிங் கிஸ்’ கொடுத்தான்.
டயானா முகம் சிவக்க, “Disgusting!” என்று சொல்லிவிட்டுத் தன் அறைக்கு வேகவேகமாக நடந்து சென்றாள்.
பச்சை வெற்றி பெற்ற மிதப்பில் திரும்பி வந்தான். வடிவேலு தலையில் கை வைத்துக்கொண்டு நின்றிருந்தான்.
“டேய் பச்சை… நீ என்னடா பண்ணி வச்சிருக்க? அவ உன்னை ‘கிரேஸி பிளடி ஸ்வீப்பர்’னு திட்டிட்டுப் போறா… நீ என்னடான்னா லவ் யூ டூ-னு சொல்ற?”
“டேய் வடிவேலு! பொண்ணுங்க முதல்ல திட்டுவாங்கடா… அப்புறம்தான் கட்டுவாங்க! இது நம்ம ஊரு தத்துவம். இப்போ பார்த்துட்டே இரு… அடுத்த பிளானை எக்ஸிகியூட் பண்றேன்!”
டயானா தன் பிரம்மாண்டமான ஏசி அறையில் அமர்ந்திருந்தாள். முதல் நாளே இந்தத் தமிழ்நாட்டுக் கிளீனர் அளித்த அதிர்ச்சியிலிருந்து அவளால் மீள முடியவில்லை.
அப்போது கதவு தட்டப்பட்டது.
உள்ளே நுழைந்தது ஸ்டீபன்! அவன் அதே கம்பெனியின் துணைப் பொது மேலாளர் (DGM). லண்டனில் படித்து வந்தவன். டயானாவைத் திருமணம் செய்துகொண்டு, இந்த ராயல் குரூப் கம்பெனியை அப்படியே சுருட்ட வேண்டும் என்பது அவனது திட்டம்.
ஸ்டீபன் கையில் ஒரு விலையுயர்ந்த ரோஜாப் பூங்கொத்து மற்றும் சூடான ஃபாரின் காபியுடன் உள்ளே வந்தான்.
“Hi Diana! Welcome to India. I hope you’re comfortable here,” என்று லண்டன் ஆக்ஸென்டில் ஆங்கிலத்தில் பேசினான்.
டயானா புன்னகைத்து, “Thanks Stephen. Just had a weird encounter with a cleaning guy outside.”
“Oh, don’t worry about those low-class people, Diana. I am here for you,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது கை மீது தன் கையை வைக்க முயன்றான் ஸ்டீபன்.
வெளியே கதவுச் சந்து வழியாக இதை வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் பச்சை!
அவனது ஆன்டி-ஹீரோ ரத்தம் கொதித்தது.
“அடேய் ஃபாரின் மாப்பிள்ளை! என் ஆளு கை மேல கையை வைக்கிறியாடா? உன்னை என்ன பண்றேன் பாரு!” என்று பல்லைக் கடித்தான்.
பச்சை உடனடியாகச் செயலில் இறங்கினான். கம்பெனியின் சமையலறைக்கு ஓடினான். அங்கே ஒரு மூலையில் இருந்த மரப்பெட்டிக்குப் பின்னால் தேடினான். அதிர்ஷ்டவசமாக, அங்கே ஒரு பெரிய, உயிரோடு இருக்கும் சுவர்ப்பல்லி ஒன்று சுவரில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்தது!
பச்சை லாவகமாக அந்தப் பல்லியைப் பிடித்து, ஒரு சிறிய பிளாஸ்டிக் கவரில் போட்டுக் கொண்டான்.
நேராக டயானாவின் அறைக்கு வெளியே வந்தான். ஸ்டீபன் டயானாவிடம் ரொமாண்டிக்காகப் பேசிக்கொண்டே, தன் கோட்டை கழற்றிப் பக்கத்துச் சேரில் போட்டிருந்தான்.
பச்சை நைஸாகக் கதவைத் திறந்து, “டைல்ஸ் துடைக்கிறேன் மேடம்!” என்று சொல்லிக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தான்.
ஸ்டீபன் கடுப்பாகி, “Hey! Get out! Don’t you have manners?” என்று கத்தினான்.
பச்சை அவனைக் கண்டுகொள்ளாமல், சோப்புத் தண்ணீரைக் கீழே தெளிப்பது போல நடித்து, ஸ்டீபனின் கோட் பாக்கெட்டுக்குள் நைஸாக அந்த உயிரோடு இருந்த பல்லியைச் செருகிவிட்டான்!
காரியம் முடிந்ததும், “சாரி சார்… போயிட்டு வர்றேன்!” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்து கதவுச் சந்தில் நின்றான்.
உள்ளே ஸ்டீபன் மீண்டும் டயானாவிடம் பேசத் தொடங்கினான். “So Diana, tonight we can go for a dinner…” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் கோட்டை எடுத்து அணிய முற்பட்டான்.
கோட்டிற்குள் கை விட்ட அடுத்த நொடி… அந்தப் பல்லி அவனது சட்டைக்குள்ளே இறங்கி, அவனது நெஞ்சில் ஊரத் தொடங்கியது!
“Oh God! Something is crawling inside!” என்று ஸ்டீபன் அலறினான்.
டயானா பயந்துபோய், “What happened Stephen?” என்றாள்.
ஸ்டீபன் தன் சட்டையைக் கழற்ற முயன்றான். ஆனால், அந்தப் பல்லி அவனது முதுகுப் பக்கம் செல்ல, அவன் அலறிடித்துக்கொண்டு, டயானாவின் பிரம்மாண்டமான கண்ணாடி மேஜை மீது ஏறி நின்றான்!
“Help! Help! Snake or Lizard! Help!” என்று கத்திக்கொண்டே மேஜை மீது குதித்தான்.
அவனது குதிப்பில், மேஜையில் இருந்த காபி கப் தலைகீழாகக் கவிழ்ந்து, டயானாவின் வெள்ளை நிற விலையுயர்ந்த உடையில் முழுமையாகக் கொட்டியது! காபி சூடாக இருந்ததால் டயானாவும் அலறினாள்.
கதவுக்கு வெளியே நின்ற பச்சை, வயிற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு, சத்தமில்லாமல் விழுந்து விழுந்து சிரித்தான். சிரிப்பில் அவனது கண்களில் கண்ணீரே வந்துவிட்டது!
“அடப்பாவி ஃபாரின் மாப்பிள்ளை! டேபிள் மேல ஏறி ஆட்டம் போடுறியாடா? இனிமே என் ஆளு பக்கத்துல வருவ?” என்று மனதிற்குள் கருவிக் கொண்டான்.
அறைக்குள் ஒரே கலாட்டா. செக்யூரிட்டிகள் உள்ளே ஓடிவந்தார்கள். ஸ்டீபன் தன் சட்டையைக் கழற்றி எறிய, அதிலிருந்து அந்தப் பல்லி கீழே விழுந்து ஓடியது.
டயானா கோபத்தின் உச்சிக்கே சென்றாள். தன் உடையில் காபி சிந்திய அருவருப்பில், ஸ்டீபனைப் பார்த்து, “Get out Stephen! Just get out!” என்று கத்தினாள்.
ஸ்டீபன் அவமானத்தில் தலை குனிந்தபடியே ஓடினான்.
டயானா தன் ஆடை பாழானதை நினைத்து, ஆத்திரத்தில் கத்தத் தொடங்கினாள்.
அப்போது, நம்ம ஆன்டி-ஹீரோ பச்சை, கையில் ஒரு சுத்தமான துணியோடு, மிகச் சாதுவாக உள்ளே நுழைந்தான்.
அவள் அருகே சென்று, தன் கையில் இருந்த துணியை நீட்டி, தமிழ் மற்றும் அரைகுறை இங்கிலீஷ் கலந்து பேசினான்:
“ஹேய் டயானா செல்லம்! கவலைப்படாதே… அந்த ஃபாரின் லூசு உன்னை டேமேஜ் பண்ணிட்டான். இந்தா… இந்தத் துணிய வச்சுத் தொடச்சுக்கோ! ஐ ஹெல்ப் யூ!”
டயானா அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளது நீல நிறக் கண்களில் கோபக் கனல் பறந்தது.
“You! Everything was fine until you came here! Are you doing this deliberately?” (நீ! நீ இங்கே வரும் வரை எல்லாம் சரியாகத்தான் இருந்தது! வேண்டுமென்றே இதைச் செய்கிறாயா?)
பச்சைக்கு அவள் என்ன கேட்கிறாள் என்று புரியவில்லை. ஆனால், அவளது கோபமான அழகைப் பார்த்து மீண்டும் சொக்கிப் போனான்.
தன் கூகுள் டிரான்ஸ்லேட்டர் ஆப்பை மீண்டும் எடுத்தான்.
பச்சை பேசிய தமிழ்: “டயானா! நீ கோபப்பட்டா இன்னும் அழகா இருக்கடி. அந்த ஸ்டீபன் பயலை நான் விரட்டிட்டேன். இனிமே இந்த கம்பெனில உனக்கு நான்தான் பாதிகாப்பு! ஒழுங்கா என்னை லவ் பண்ணிடு, இல்லைனா உன் அப்பனை பிளாக்மெயில் பண்ணியாவது உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணுவேன்!”
ஆப் அதை ஸ்பீக்கரில் மொழிபெயர்த்தது:
Google Voice Output: “Diana! You are beautiful when angry. I chased that Stephen dog. Now I am your condom! Love me properly, otherwise I will blackhead your father and marry you!”
(“பாதுகாப்பு” என்ற வார்த்தையை ‘Condom’ என்றும், “பிளாக்மெயில்” என்ற வார்த்தையை ‘Blackhead’ என்றும் கூகுள் தவறாக மொழிபெயர்த்தது!)
இதைக்கேட்ட டயானா அதிர்ச்சியின் எல்லைக்கே சென்றாள்!
“What?! You… you monster!” என்று கத்திக்கொண்டே, மேஜையில் இருந்த ஒரு கனமான பேப்பர் வெய்ட்டை எடுத்து பச்சையை நோக்கி வீசினாள்!
பச்சை லாவகமாகத் தலைகுனிந்து தப்பித்தான். பேப்பர் வெய்ட் போய் பின்னாலிருந்த கண்ணாடியில் பட்டு ‘டமார்’ என்று உடைந்தது.
பச்சை சுவரில் சாய்ந்து நின்றபடியே, அவளைப் பார்த்து ஒரு மாஸ் கெத்தான புன்னகையை உதிர்த்தான்.
“டயானா தங்கமே… நீ என்ன அடிச்சாலும், பிடிச்சாலும்… நீதான் என் பொண்டாட்டி! இது பச்சையப்பன் மேல சத்தியம்!”
என்று சொல்லிவிட்டுக் கண்ணடித்துவிட்டு, தன் துடைப்பத்தை எடுத்துக்கொண்டு கம்பீரமாக அறையை விட்டு வெளியேறினான்.
அறைக்குள் டயானா கோபத்தில் மூச்சு வாங்க நின்றுகொண்டிருக்க, வெளியே வந்த பச்சை, சோப்பு நீர்ப் பக்கெட்டைத் தூக்கிக்கொண்டு, “சொப்பன சுந்தரி நான் தானே…” என்று பாட்டுப் பாடிக்கொண்டே நடக்கத் தொடங்கினான்.
அவனைப் பார்த்த வடிவேலு, “டேய் பச்சை… என்னடா ஆச்சு உள்ள?” என்று பயந்துபோய்க் கேட்டான்.
பச்சை தன் மீசையை முறுக்கிவிட்டு, “பிளான் சக்ஸஸ்டா வடிவேலு! அண்ணி எனக்கு முத்தம் கொடுக்காத குறைதான். சீக்கிரமே நம்ம கல்யாணப் பத்திரிகையை அச்சிட வேண்டியதுதான்!” என்றான்.
ஒரு சாமானிய டைல்ஸ் துடைப்பவனின் இந்த ஆன்டி-ஹீரோத்தனமான வில்லங்கக் காதலும், மொழி புரியாத ஃபாரின் மேடமின் கவலைகளும் இனி எந்த எல்லைக்குச் செல்லப் போகின்றன?
