அத்தியாயம் – 2
இரண்டு உலகங்கள்…
மாடிப்படிகளில் இருந்து மெதுவாக இறங்கி வந்த காலடி சத்தம்…
அந்த சத்தத்தைக் கேட்டவுடன் வீட்டிலிருந்த அனைவரின் பார்வையும் மாடிப்படியை நோக்கித் திரும்பியது.
வெள்ளை சட்டையும், கருப்பு பேண்டும் அணிந்து கம்பீரமாக கீழே இறங்கி வந்தான் ஆதவன் பாண்டியன்.
“குட் மார்னிங் தாத்தா… பாட்டி…” என்று கூறி செல்வராஜ் பாண்டியன் மற்றும் செல்வி பாண்டியன் காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் பெற்றான்.
“எப்பவும் லேட்டாதான் வருவியா?” என்று செல்வி பாண்டியன் சிரித்தபடி கேட்டார்.
“உங்களுக்கு சஸ்பென்ஸ் கொடுக்கணும்ல பாட்டி…” என்று குறும்பாகச் சொல்ல, வீட்டில் இருந்த அனைவரும் சிரித்தனர்.
வெளியுலகிற்கு அவன் அமைதியானவன்…
ஆனால் அந்த அமைதிக்குள் யாருக்கும் தெரியாத ஒரு உலகம் இருந்தது.
—
அதே நேரத்தில்…
மருதம்பட்டியில் இருந்து சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்த அழகிய கிராமம்…
செம்பொன்மலை.
அந்த ஊரில் வசித்து வந்தது ராகவன் குடும்பம்.
அந்த குடும்பத்தின் தூணாக இருந்தவர் ராகவன்.
அவரது மனைவி லலிதா.
வீட்டின் மூத்தவர்கள்…
ராமசாமி தாத்தா மற்றும் மீனாட்சி பாட்டி.
அவர்களுக்கு இரண்டு மகள்களும் ஒரு மகனும்.
மூத்தவன் அர்ஜுன்.
குடும்பத்தின் பொறுப்புகளை தன் தோளில் சுமந்து நிற்கும் அமைதியான இளைஞன்.
இரண்டாவது…
அல்லி.
அந்த வீட்டின் செல்ல மகள்.
அவளது சிரிப்பு அந்த வீட்டின் சந்தோஷம்.
அவளது அன்பு அந்த வீட்டின் பலம்.
கடைசியாக…
அவளது தங்கை நிலா.
வீட்டிலேயே அதிகம் பேசுபவள்.
அக்காவை எப்போதும் சுற்றி வருபவள்.
“அக்கா… இன்னும் ரெடியா ஆகலையா?” என்று நிலா சத்தமாகக் கேட்க,
“இதோ வந்துட்டேன்…” என்று சிரித்தபடி அறையில் இருந்து வெளியே வந்தாள் அல்லி.
அவளைப் பார்த்த பாட்டி…
“கண்ணே… முதல்ல வந்து காபி குடிச்சிட்டு கிளம்பு…” என்று அன்போடு அழைத்தார்.
“சரி பாட்டி…” என்று கூறி பாட்டியின் அருகில் அமர்ந்தாள் அல்லி.
அந்த வீட்டில்…
பணத்தின் பெருமை இல்லை.
பாசத்தின் பெருமை மட்டுமே இருந்தது.
ஆனால்…
விதி…
இரண்டு வெவ்வேறு உலகங்களை…
ஒரே பாதையில் சந்திக்க வைக்க காத்திருந்தது.
ஒருபுறம்…
அதிகாரத்தில் வளர்ந்த ஆதவன்.
மறுபுறம்…
அன்பில் வளர்ந்த அல்லி.
அவர்களின் முதல் சந்திப்பு…
அவர்களின் வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல…
இரண்டு குடும்பங்களின் வரலாற்றையும் மாற்றப் போகிறது…
